Çok güzeldi...

Kilometrelerce yürüdüm. Bol bol fasıl dinledim. Bir kitap bitirdim. Dostlarla buluştum,

sohbet ettim. Kendimi dinledim. Evimi düzenledim.

Güneş de güzeldi. Yağmur da...

Sabah da güzeldi akşam da...

Her güzel şey gibi bitti.

Seneye...İnşallah.

Bu sefer İlkbahar da içinde olacak. Ve Pupa da benimle birlikte olacak.

Bir de, daha çok dost ağırlayacağım...

Son bir kaç kare...

İstanbul' dan görüşmek üzere...


Sevgiler....

                                                         .........................................

 

 

 

 

Sen bana gülümsedin ve sıradan şeyler konuştun,

 

 

 

 

ve bana öyle geldi ki

 

ne zamandır beklediğim buydu.

 

 

 

 

 

 

 

R. Tagore' un Yuvasız Kuşlar ' ından alınmıştır.

Çeviren: Bülent Ecevit

Resimler alıntıdır.

 

Mavinin huzuru
















Çayım, radyom ve  kitabım...

(Şükürler olsun okuyabiliyorum)











Salonumdan bir görüntü...Yine mavi.


















Kaz Dağları' nın hoş esintisi....





Bulduğum hoş sürpriz: Işıklı barbekü(!)
















Rüzgâr gülüm. Hafif hafif şarkılar söylüyor...




                                                                                                                                                                          



 
 
 
 
 

Ephraim Kishon' u okuyanlar bilir. Hikâyelerine başlarken (mizah yazarıdır)  konuya sıklıkla

"eşlerin en mükemmeli" "yeryüzündeki kadınların en akıllısı" "benim dünya tatlısı biricik eşim"

gibi betimlemelerle girer.

Ben de biraz mizahi bir tarzda yazmaya çalıştığım mini kahve sohbetlerine girerken ondan

esinlenip söze, Rayuş' umu kastederek, "kardeşlerin en akıllısı" "kardeşlerin en tatlısı" şeklinde

başladım genellikle. Abartılı bir şekilde tıpkı Kishon gibi. Ben şimdi itiraf ediyorum. Anlayan

okurken anlamıştır zaten.  (Esinlendim sadece suç mudur)

Bu gece, şimdi o, otobüsünde İstanbul' a, evine doğru giderken ben de bu kez hiç abartmadan

içimden geldiği gibi, en samimi duygularla diyorum ki, benin kardeşim kardeşlerin en mükemmeli.

En akıllısı, en sabırlısı, en fedakarı, en beceriklisi ve en sevimlisi.

Bu kısacık zaman diliminde, benim için, evim için yaptığın her şey için sana sonsuz

teşekkürler ediyorum canım benim...Koşuşturmacaların için, sabrın için ve her şey için.

Iyi ki varsın. Seni çok ama çok seviyorum. Hep mutlu ol ve hep yanımızda ol e mi....

Bu gün Pupa' mla dostluğumuzun beşinci ayı dolmuş.

Aslında başka şeyler yazmak üzere oturdum masaya.

Yarın en az iki ay kalmak üzere Akçay' a gidiyorum. Planımız bu

yolculuğu Pupa' yla yapmaktı ama Türk Hava Yollarında yavrum

için yer ayarlayamadık. Bir kedilik kontenjanları, esasen gün aşırı

düzenlenen Ederemit seferleri için uzun bir süre doluymuş. Kardeşim ve

eniştemle,  zaten kısa sürecek olan bu yıllık Akçay serüveni için yavrucağı

kara yollarında sefil etmeme konusuında fikir birliğine vardık. Veterinerimiz

de ilaçla uyutmayı onaylamadı.

Bu yıl ben gidip yerleşeyim, seneye sezon başında uçakta yer ayarlanır

birlikte gideriz. (Tabii ben otobüsle, Rayuş da uçakla Pupayla birlikte.

Size daha önce  uçaktan deli gibi korktuğumu söylemiş miydim?)

Bu iki ay içinde de ben çok sevdiğim otobüs seyahatlerini

sıklıkla yapar özlem gideririm(z) diye düşünüyorum.

Yavrumu bu süre zarfında evleri kedilerle, yürekleri hayvan sevgisiyle

dolu Yaşar ailesine emanet ediyorum.(Kızkardeşim, eniştem ve yeğenime.)

Biraz önce yoğun duygularla öpüp koklarken aklıma geldi, birbirimize

bu kadar bağlandığımıza göre birlikteliğimiz hayli uzun olmalı diye düşünüp

bir araştırdım. Bu gün tam beş ayımız dolmuş. Umarım uzun yıllar sürer.

Sabaha yolcuyum.

İnternet bağlantımı kurar kurmaz yeniden birlikte olmak umuduyla...

Herkese kucak dolusu sevgiler....