demirhindi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Bu kelimeyi ilk defa, 1969’ un 9 Haziranında, vefatından birkaç saat kadar önce annemin çok da anlaşılmayan, çok geçmişe, biz doğmadan önceki zamanlarına ait durmadan anlattığı şeylerin arasında duyduk. Şişli Etfal hastanesindeki odada yatağının başında son bir haftada hep yaptığımız gibi sürekli geçmişe dair anlattığı şeyleri dinliyorduk. Bir sürü cihazlarla ağrılarından sıkıntılarından biraz olsun kurtarılmış olduğu için, kendini kötü hissetmiyordu sanırım. Belki de bu sayede, hafif bir sesle, çok eskilerden sürekli anlatıyor anlatıyordu. “Demirhindi” den bahsettiğinde babamın çok yakın, İstanbul’ da işe başladığı şubeden arkadaşı, bizim de hala dediğimiz bir hanım (hastanede hep yanımızdaydı) dikkatle dinlemeye başladı, sonra dönüp ağabeyime, “ demirhindi bulabilir miyiz, galiba onu istiyor, çok eskiden çok içerdik birlikte” dedi. Ağabeyim bir ok gibi fırladı gitti. İçine sinmemiş olacak ki Fikret hala da arkasından koştu. Peşlerinden baktık. Hastanenin kapısında telaşla konuşup her biri ayrı yöne uzaklaştılar. Her ikisi de bulmuştu. Hem de tam vaktinde.

Sonra okul, iş, hastalık, taşınma derken, bu kelime çıktı gitti akıllarımızdan.
Ağabeyim, zaten sonuna yaklaşmış olduğu askerliğini bitirip dönünce, babamın çalıştığı bankada, onun başladığı Yenicami Şubesinde çalışma hayatına başladı. Daha sonra okulunu bitiren ablam da o şubeye girdi. Önce ağabeyim keşfetmiş Ali Muhiddin Hacı Bekir’ de demir hindi olduğunu. Sık sık gidip içermiş. Sonra ablamla devam ettirmişler bu alışkanlığı. Tabii her seferinde bir Fatiha ile birlikte. Bundan bize hiç bahsetmediler. Çok sonra ben Sultanhamam’ a tayin olduğumda, sık sık uğrar oldum. Emekli olduktan sonra da düzenli olarak haftada bir kere o taraflara gider, kahvemi de oradan alır, demirhindimi de içerdim. Sırayla kayıplar arttıkça “demirhindi” daha da bir anlam kazandı manevi yaşantımda. Eskiden sadace yazın buz gibi bardakla takdim edilirdi. Oracıkta kafamıza diker, bardağı iade edip paramızı öderdik. Son zamanlarda kışın da bulunabiliyor. Fazlaca da rağbet görüyor hem turistler hem de yolu oraya düşen çok kişi tarafından.

Yolu Sirkeci’ ye düşen dostların, özellikle yazın uğrayıp denemelerini öneririm. Ölmüşlerimizin ruhlarına...