doğum günü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Oldu en sonunda oldu bim bam bom

Yaşım artık altmış oldu bim bam bom

Duyduk duymadık demesin hiç kimse

İşte ilan ediyorum herkese...







Bir de hediyem var sizlere...

Emekli olmadan birkaç yıl önceydi. Çok sık bankaya uğrayan bir emekli ablamızı hatırlarım. İşlerin çok yoğun olduğu bir dönemde yine şubeye uğramıştı ve ayrıldığı servisindeki arkadaşları o kapıdan girerken işlerine iyice gömülüp gözlerini kaçırmakta bulmuşlardı çareyi. Birlikte çalıştığım arkadaşımla (onun da emekliliği yakındı) bakışıp anlaştık ve masamıza davet ettik.

Çok neşeli konuşkan bir hanımdı. Oradan oraya koşuşturup duruyor, emekliliğinin tadını çıkarıyordu. Bir ara aynen şöyle söyledi. "Emekli olalı on yıl oldu kızlar. Bir on yıl daha geçsin ben de artık orta yaşlı sınıfına yavaş yavaş girerim." Kelimesi kelimesine böyle söyledi dostlar. O kadar şaşırmıştık ki gittikten sonra arkasından bakakaldık öylece. Sonra önümüze gelene bunu anlatıp uzun süre tatlı tatlı gırgırımızı geçtik. Bizim de emekliliğimiz yakındı ve çoktan yaşlı moduna girmiştik yorgunluk ve bezginlikle.

Kırk yıllık dostlarla son kış toplantımızda Kalamış' ta lokalde gördüm. Çok yakınımdan geçti. Yine incecik yine dimdik, dinamik, güleç yüzüyle, havalı ve bakımlı beni tanımadan süzüldü gitti masamızın önünden. Ağzım açık bakakaldım yine arkasından.

Ben l992 yılında emekli oldum. Varın siz hesabedin.

Peki ben yaşlandım mı bu arada???




ASLA! ... Hiç de niyetim yok.

Evet bu gün benim doğum günüm.

Geçen yıla göre, daha sağlıklı, daha huzurlu bir yıldı benim için.

Sağlık ve huzur. Orta yaşlı bir insan (!) başka ne isteyebilir ki hayattan...

Kızkardeşim, yeğenlerim, candan dostlarım ve Paçoz' umla birlikte, sağlık ve huzurla diyorum.

Hep sevgiyle kalalım....

Bir Ramazan akşamı tam ezan vakti baban gözyaşları içinde kucağına aldı seni. Hepimiz sevinçten ağladık.












Seneler su gibi akıp gitmiş...
















Heer şey gönlünce olsun. Hep mutlu ol
Erdem' ciğim.

KORAY


Susun, geliyor!...

Yeşil bir kundağın içinde,

elleri kolları bağlı,

görmeyen gözleri açık,

yumuşacık sıcacık

Koray geliyor.


Nedir bu duygu

uzun zamandır tatmadığımız.

Hepimizi şaşırtan,

ve gözlerimizi yaşartan

bu haz, bu büyük heyecan

ve bu büyük giz.



Bırakalım nefreti, kavgayı,

kini kötülüğü

bırakalım bir yana

tüm dünyayı.

Bırakalım endişeyi tereddütü,

vazgeçelim tüm felsefelerden,

soru işaretlerini, ünlemleri atalım.


Tüm insanları toplayalım

etrafımıza,

nefret edenleri, öldürenleri

kötülük düşünenleri,

karamsarları,

madalyonun hep kötü yüzünü görenleri

ve onlara

ismi gibi parlayan yüzü,

Koray' ı anlatalım.



Ne varsa aranan,

beklenen, özlenen.

Tümüne

Koray simge.

Koray hayat

Koray ümit

Koray mutluluk

Koray sevgi

Koray Herşey.



Bakın, gülüyor.

Açık gözleri etrafını değil

uzakları, çok uzakları

belki yedi kat derini

ya da yedi kat gökleri

ve kimbilir

daha neleri görüyor.



Ama gülüyor.

Minicik dudaklarıyla

Koray gülüyor.

Kime, niçin güldüğünü ise,

yalnız o biliyor.

17 Şubat 1979





Koray seni seviyorum ve,

doğum gününde ve tüm yaşamında sağlık, mutluluk, başarı ve bol şans diliyorum...

2001 yılına girdiğimiz geceydi. Arkadaşım kapıdan içeri girer girmez uzattı seni bana. Bir şala sarılıydın ve bir berenin içindeydin ayrıca. Korkarak tuttum kucağımda. Çekinerek baktım yüzüne. Şaşkın ürkek bir çift gözdü ilk gördüğüm.

Sonraları zaman zaman hep düşündüm o an ne hissettiğini. Kendimi senin yerine koydum. Önce bir çiftlikte, aç sefil kimsesiz. Sonra sıcak bir evde kız kardeşinle birlikte. Sonra yine buz gibi soğuk bir gecede kucaklarda yeni bir eve taşınmıştın. Yeni bir kucak, sana çevrili bir yığın göz. Kardeşin de yoktu yanında artık. Kimsesizdin ve sadece bir aylıktın. O an eminim korkuyordun.
Emin ol ben de korkuyordum.

İsmini sen koy dediler. Yeni çıkarmıştık berenin içinden. Kulakların tüylerin birbirine karışmıştı.
"Ne paçoz bir şey bu " demiştim seni öyle darmadağınık görünce. Çok fazla düşünmedim isim için
o an seni betimleyen bu sözcüğü sıfattan isme çeviriverdim. Bu seçimden o an hiç kimsenin hoşlanmadığını biliyorum.

Aslında seni yaşamıma alma kararım da çok ani olmuştu. Yılbaşından bir gün önce arkadaşım telefonda anlatmıştı seni bana. Kızkardeşini de o almıştı zaten ve sizleri öyle bir anlattı ki hemen getir dedim hiç düşünmeden. Eğer bir gün düşün öyle karar ver deseydi, benim bir günüm olsaydı karar vermek için, emin ol, ilk andaki coşkum geçecek, birkaç kişiyle konuşacak, bir iki ansiklopedi karıştıracak (o tarihte bilgisayarım yoktu) ve büyük bir olasılıkla vazgeçecektim.

Seni hemen getirdiği için her ikimiz de Nilgün' e minnet borçluyuz öyle değil mi?

Bu on yıl içinde beni çok yordun, çok kısıtladın, çok engelledin, çok kızdırdın ama hiç üzmedin.
Hiç hayal kırıklığına uğratmadın.
Hiç şaşırtmadın.
Hiç arkadan vurmadın.
İnsanların yorduğu gibi yormadın. Kafa karıştırmadın.
Hep açık ve nettin. Yüreğin bakışlarında pırıl pırıldı.
Sevdin, benim sevgimden şüphe etmedin.
Güvendin, güveninden hiç şüphe etmedim.
Önce yavrumdun, sonra dostum oldun, şimdi ablam oldun.
Yakında sen benim annem olacaksın.

İyi ki varsın yavrum, dostum, her neyimsen.
İnşallah daha çok uzun zaman yanımda kalırsın.

En Keyifsiz zamanlarımda girdin hayatıma.























Bütün dertlerimi unutturdun. Yüreğimi sevgiyle doldurdun.
























Doğum Günün kutlu olsun.........


















Ne güzel şeyler paylaştık seninle.

















Nice güzel yıllara...



















Yaşamıma getirdiğin tüm güzellikler için sana minnettarım.

Şansın bol olsun yavrum.















Sevgi hiç eksik olmasın yaşamından