umut etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Ey kanmayan kalb, senin küçük gül avcuna koymak için, dünyayı bir yemiş gibi gökten koparayım mı?



Herşeyi bir tarafa bırakıp her gün bu postu yayınlamak istiyorum. Ve herkesin her gün bu yazıyı okumasını.....


Sevgiyle kalın..


2009 da hazırladığım bu postu gereğini yapıp bir kez daha yayınlamak geldi içimden.

Önce kendim için.

Bu çocuğun mutluluğu bana yaşama sevinci veriyor. Beni umutlandırıyor. Neşelendiriyor.

Sorunlarımı unutturuyor.

Üzerimde 'plasebo etkisi' yaratıyor.

Biraz umut kırgın gönüllere, biraz ışık fersiz gözlere, biraz teselli yaslı ailelere, biraz güç yorgun vücutlara, biraz neşe gülmeyi unutan çocuklara, biraz sabır hasret çekenlere, biraz huzur yalnız yaşayanlara, biraz sevgi kararan yüreklere, biraz insaf kırıp yıkıp geçenlere...

Bu yıl ilk defa bahar dalı içimde umut yerine korku uyandırdı. Açmakta acele ettiği için belki.

Üzerine yağacak daha nice karların altında öylece donup kalma ihtimalinden, esecek nice fırtınalarla savrulup gitme ve ve bir daha hiç dönmeme ihtimalinden korktum.

Bugün, kurumuş dalların arasından karanlık gökyüzüne süzülüveren pembe, naif tomurcuklar beni şenlendirmediler. Şenlendiremediler. Yapaydılar, iğretiydiler sanki...

Bu gün şarkı söylemek gelmedi içimden onları gördüğümde.

Sanki bahar hiç gelmeyecekmiş hissine kapıldım aksine...

Güneş hiç açmayacakmış hissine...