Betty Smith etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Bu gün akşam üzeri Paçoz' u gezdirirken karşı sitedeki binalardan birinde çok hoş bir şey gördüm.

Yangın merdiveninde oturmuş kitap okuyan bir küçük kız.

Sanki hep görmek istediğim bir şeydi bu. Yıllardır görmeyi beklediğim. Bir süre gözlerimi alamadım. Güneşin batışını, ya da bir ağacın akşam ışığında kızaran ve adeta şeffaflaşan yapraklarını veya bir ağacın gölgesine serilmiş tatlı tatlı uyuyan bir köpeği izler gibi yoğun duygularla izledim.

Evet hep görmeyi dahası hep yapmayı istediğim bir şeydi . Tıpkı ruhlarını ruhumla özdeşleştirdiğim Betty Smith- Francie Nolan ikilisinin ve bu küçük kızın yaptığı gibi bir yangın merdivenine oturmak ve en sevdiğim kitabı okumak. Dalları hemen yanıbaşıma uzanmış bir ağacın gölgesinde serinleyerek. Ama o yaşlarda oturduğum hiç bir evin yangın merdiveni yoktu.

O küçük kıza yaklaşıp usulca "Merhaba Asuman" demek istedim. Karşılık olarak "benim adım Asuman değil" dediğini hayal ettim. "Biliyorum" deyip yoluma devam ettiğimi.

Eve döner dönmez hemen buldum çıkardım "Bir genç kız Yetişiyor" umu. Uzun bir aradan sonra kimbilir kaçıncı kez, aynı duygu yoğunluğuyla yine sımsıcak gözyaşları dökerek okudum Nolan' ların yaşam öyküsünü. Francie' yi yine yüreğimde hissettim. Onunla yaşadım, onunla ağladım onunla yaşam mücadelesi verdim.

İlk okuduğumda gencecik bir kızdım. Bu gün yine o yaşlarımda hissettim kendimi.

Meğer ben bu küçük kızı ne çok özlemişim...