çiçek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Ah berelim, vah berelim  

Posted by Asuman Yelen in , ,



Kulağına, uzak zamanların sesi çalınanlar,

bir şekilde bu sesi taklit etmeye çalışırlar.
Benim yaptığım da bu.
İnsanın, kendi varlığından hoşnut olarak yaşadığı,
kendi varlığını haklı kıldığı ve kuşku yok ki, yeryüzü
ile barışık yaşadığı ve mutlu olduğu bir zaman vardı.
Yoksa bizler bugün bu mutluluğun imgesi için bile
bunca telef olmazdık.

Birhan KESKİN



















































Antalya fotoğrafları 3  

Posted by Asuman Yelen in , ,

















































































































































































































































İlkbahar biterken  

Posted by Asuman Yelen in , ,


Bir süre yokum buralarda. Tekrar görüşmek üzere...

Hep sevgiyle kalalım...

Şiir  

Posted by Asuman Yelen in , ,




DONMUŞ DALLARDA ÇİÇEK


İyidir beraber olmamız
Yaklaşmış, değişik.
Duyulur çevrenin gürültüsünde
Issız
Bizde bir şey eksik.

Belki de bir şey fazla, yıllarca bilmedik
Çökmüş birdenbire ağır:
Bir kırık gülüşte
Yitik
Ümitsiz hatırlanır.

Bulmak gibi tıpkı
Karlar altında kayıp uzanırken ova
Yolu kendiliğinden,
Donmuş dallar esen ılık rüzgâra
Çiçek açar çekingen.

Aldanarak, unutulmuş
Senin yolun ayrı, benimki ayrı
Az sonra ikimiz de yalnız
Kısa bir zaman için, saat beş suları
İyidir beraber olmamız.

Behçet Necatigil

Özgürlük ve tutsaklık  

Posted by Asuman Yelen in , , ,

Sevgi

Şu tuhaf bitki...

Pamuklar içinde getiriyor, özenle yeşil bir saksıya yerleştiriyorsunuz.
Suluyor, gübreliyor, içiniz titreyerek büyümesini bekliyorsunuz. Ama o, yerini sevmezse serpilemiyor. Belki güneşiniz fazla, ya da saksısı dar geliyor. Kendi içine dönüyor, toprağın içinden süzülüp, çekip, olmadık yerlere gidiyor. Bambaşka diyarlara..Yaban ellere..

Zira o, özgürlük istiyor.






Ve, zavallı gonca gül...

O ise tutsaklığı seçmiş. Bahar geçmiş, yaz geçmiş.
Mevsim kış. O, açmamakta direniyor.
Ümitle, inatla, camda, öylece durmuş
bekliyor...
Kendi baharının, kendi yazının geleceğini, bir gün açabileceğini sanıyor.

Yanılıyor...





Not:Yazı ve resimler bana aittir.


Hep sevgiyle kalın.

Blog Widget by LinkWithin