Uzun zaman aradan sonra çok garip duygularla dinledim.

Biraz buruk, yine ama daha az  şaşırarak,  artık bazı şeyleri kanıksamış ve

bazı şeylerden sıkılmış olarak.

Ama yine de çok severek dinledim.

Önceki Ramazanlarda Rahmetli Paçoz' um, ben yemediğim sürece ağzına lokma

koymaz, ezan sesini duyar duymaz (tipik bir Pavlov örneği) yanıma gelir, Allah

ne verdiyse birlikte yerdik. (Tabii acısız ve baharatsız olanlardan )

Pupamın Ezan sesini keyifle beklediğini hiç sanmıyorum. Ona kendi mamalarından

başka herşey yasak. Onu odasına kapatıyorum mecburen ve bu durumda iftarlıklar

 boğazıma diziliyor. O da bunu perçinlemek için elinden geleni ardına komuyor.

Odanın açık camından tellere dayanıp sürekli mıyır mıyır

mıyırdanan bir tip.

Baktığı yerden masayı görmeye çalışıyor.

Yine misler gibi kokuttu ortalığı hain şey.









Yaw bu yaptığın ayıp dii mi el kadar bebeye?








Heey, sana söölüyorum ne yiyosan boğazında

 kalsın e mi.









Bak hiç duyuyo mu. Komşular acıdı halime. Dur

daha bi baariiym de rezil olsun.
















Sen görürsün şu telleri bi parçaliiym de geliym yanına.

Bak nasıl dağıtıyorum o sofrayı.

 Uff. Patilerim acıdı.



























Yine o yaygaracı kargalar gelmiş.




















Heey, n' aptığınızı sanıyosunuz siz!!!




















Gitti caanım açelyalarımız.



















Sen de bişey söylesene şu kargalara amaa....

Dakikalarca bu resmine bakıp düşündüm. Hayallerin neydi? Babamı tanıyıp sevmiş miydin

o tarihte ? Korkuların var mıydı ? Hiç bilmiyorum. Ama umutlu olduğun belli...

Sorabilseydim keşke.

Çok güzelsin.

Adana. Yıl 1958. Babam yerlerimizi ayarlamış, makineyi tripoda kurmuş, koşarak sağındaki

yerini almış. Ve ben çok mutlu olduğunu biliyorum...Hem de çok mutlu. Ve hepimiz çok

mutluyuz.

Güzelsin.





Yıl 1968 13 Eylül. Büyük kızın 18 ine basıyor. Artık deklanşöre basan parmak bir

yabancıya ait. Fotoğraflar gerektiği zaman stüdyoda çekiliyor. Yüzün gergin. Buruksun.

Ama yine güzelsin.




Ve hiç renkli fotoğrafın yok...

44 yıl sonra bir kez daha, nurlar içinde yat diyorum anacığım...

 Kardeşlerin en hoş - sohbeti, kahvesini sehpanın üzerine dikkatle bırakırken

cümlesine devam etti.  " ..... artık davete icazet etmemiz şart oldu."

"Bence geç bile kaldınız. Antalya kaynıyor şimdi " diye dalgın

cevap verdim. Eniştenin ağabeyi yıllar önce çoluk- çocuk  Antalya' ya

 göçü kaldırmışlardı. Sabah eltisi,  her sene olduğu gibi telefonda davetini

yinelemiş cevap beklemekteydi.

 "Sıcak problem değil klimayla serinleriz. Problem kediler..."

Aslında yine gidilmeyecekti. Konuşulur ve unutulurdu. Ama sanki bu kez

canı sıkılmış gibiydi. Benim de aklım bir şeylere takılmıştı. Bu sohbette

içime sinmeyen bir şey vardı. Birden beynimde  bir şimşek çaktı.

"Biraz önce ne dedin sen? " "Nasıl ne dedim...Ne demişim?" "Davete

icazet edilmez, icabet edilir."

"Yaa, bi terslik vardı sanki hissettim. Desene ben de başladım

 sözcükleri karıştırmalara :(((((( "


 Son seyahatimde Nural' la trenle Mersin' den Adana' ya gidiyorduk.

Televizyonda harika hayvan belgeselleri. (2 kez, gidiş dönüş izledik.)

Bir yandan izlerken Nural' a "Anvelop yavrusunun şirinliğine bak..." dedim.

"Yaa çok hoş gerçekten. Bütün hayvanların yavruları güzel.  Neee???

Anvelopu da nerden çıkardın :))).  Şimdi uyandım. Antilop ayol..."

Adana' ya kadar güldük:)




 Geçenlerde kozmetik ürünleri satan bir mağazada ruj bakıyorum. Servis

yapan kız denemek ister misiniz diye sorarken denemem için bir ruj

uzattı. Bir yandan rujun numarasının bulunduğu minik kâğıdı çantamda

araştırırken, kıza cevap verdim.

"Tostıra gerek yok yavrum, numarasını biliyorum."

Kız karşımda dudaklarını ısırırken, ben çantamı kapattım ve

"numarayı...bulamadım...sonra...uğrarım.." Kapıdan nasıl çıktığımı

bilmiyorum ve bir daha da o mağazaya uğramayı düşünmüyorum.


Bir gün öncesi TV izlerken panzere tanzer diyen sen, Türkçeyi arap saçına

çevirmişken bi de İngilizceyi ne karıştırırsın gündelik yaşamına bre gafil !!!






 Tüm bunları yazarken aklıma, son Akçay seyahatimde tanıştığım, yaşdaşım,

dünya tatlısı bir arkadaşımın böyle durumlarda kullandığı, hem bizi çok güzel

açıkladığı, hem de kulağıma çok iyi geldiği için çok sevdiğim ifadesi geldi.


TEVELLÜTTEN MÜTEVELLİT.







Herkese güzel Pazarlar.diliyorum....

 Çok yoruldum.Arka balkonda dinlenme

saatim geldi.












Çok hoşuma gidiyor burası. Bana huzur veriyor.
















Bu yatak biraz sert ama manzarası güzel...















Biraz dışarı bakalım. karşı balkonlarda neler

oluyor. Başka kedi var mı etrafta şöyle

kesebileceğim.










Arkamdaki çiçekler ne güzel dii mi ?















Aramızda kalsın, bizimkiler kahvelerini

burada içiyorlar ;)












Aslında ben ön balkonu çok merak ediyorum

 ama izin yok :(










Galiba biz kediler gerçekten nankörüz.

Buranın suyu mu çıkmış. Kadıncaaz öbür

balkondan düşerim diye korkuyor.













Üzerlerinden tek tek basıp atlayarak

masanın üzerine çıktığım














domates ve biber fideleri sulanınca bi güzel

kokuyolar ki sormayın:)
















Biraz da bu kanepede istirahat ediiym.













O da ne ! Toz toprak içindeyim....



















Haydee başlasın Pazar temizliği...


















Oh be rahatladım...















Bi de uyku bastırdı ki....













Hrrrrr.....Herkesin  Tsssss....Başta benim annemin ve Rayuş Teyzemin...mrrrrr.....

ve de Kağan' ı doğuran beni doğurtan Sis annemin ve mırrrr tüüm annelerin  

ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUUUN :)))))