Blogger arkadaşım Sevgili Mehmet Bey, başılığı görüp bu mimi yolladığına pişman olmadan

ben bu mimin beni neden üzdüğünü yapabileceğim kadar açıklayayım, sonra da mimin

gereğini yerine getiririm. Kendisine bir kez daha teşekkür ettikten sonra.

1996 yılından itibaren ağabeyim ve ablamın ardarda gelen ve hayli geç teşhis edilmiş

rahatsızlıkları esnasında "her şey yolunda keyifler yerinde" modunu tutturabilmek için

harcadığım çabanın (2000 yılına kadar) sonunda, ortaya çıkan bir sürü aksaklıktan

biri. Yeni bir kitaba asla odaklanamıyorum. Günün hangi saati olursa olsun en fazla

üçüncü sayfada derin bir uykuya dalıveriyorum. Yeni bir film izleyemiyorum. Sinemaya

hiç gidemiyorum.  Bunu burada keseyim.

Bu uzun süreç zarfında, başlarda nedenini bilmiyorum ama okuyabildiğim tek dişe

dokunur kitap,İpek Çalışlar' ın Lâtife Hanım' ı. Bir de Demirhane Müdürü var.

Romantik. Bir de Can dostum Sis'in blogunda yayınladığı parçası çok ilgimi

çektiği için aldığım ve uzun zamana yayarak okuduğum (kitap kızkardeşimde adını

tam hatırlayamıyorum ama "bir de bakmışım ki 40 yaşına gelivermişim" gibi

bir ismi var). Ve evet bir de Yekta Kopan' ın "Yedi Derste Vicdan Muhasebesi"

var. Her birini bir haftada okuyabildiğim yedi hoş öykü var içinde.

Yeniden başlamak için ciltlerle Tommiks- Teksas aldım. Bir yerlerden tekmili 3 cilt

fotoroman getirttim. İlk cildin ortalarında bıraktım.

Bu arada Lale' nin ve Leylak' ın okuyup bloglarına aktardıkları romanların çoğunu

aldım. İnatla da almaya devam ediyorum. Bir ümit.

Tüm okuma zevkimi de sevdiğim şairlerden şiirler okuyarak tatmin ediyorum.

Böylece ilk soru , "onüç yılda  taş çatlasa on kitap " şeklinde yanıtlannış oldu..


En sevdiğin yazarlar Türklerden Orhan Kemal, Yaşar Kemal, Fakir Baykurt,

Sevgi Soysal, Vedat Türkali, Haldun Taner, Aziz Nesin ve Hemen Tüm

romanlarını okuduğum Attila İlhan,.Pınar Kür, Latife Tekin, Nazlı Eray, Buket

Uzuner hatırladıklarım. (Kumral Ada Mavi Tuna aylardır elimde ve bitmek

üzere bu arada. Her gece beş-on sayfa okumaya çalışıyorum.)

Yabancılardan, Tolstoy, Dostoyevski, Turgenyev, Gorki, Dickens, Jack

London. 70 li yıllarda E yayınlarının müdavimi olarak Hailey' nin ve Simmel' in

tüm romanlarını çok severek okumuştum. Sonra Puzo var tabii. Kosinki var.

Betty Smith var. Ephraim Kishon var. Sıralama ters oldu ama gelişine yazıyorum.

Marquez var. Gora' sı ve Acıkan Taşlar' ı ile Tagore var.


En beğendiğim kitaplar deyince, başa olmazsa olmaz' ım Tagore' umun

hepsi de elimde olan bütün eserleri diyebilirim. Büyüyen Ay başta olmak

üzere. Hemen ardından üzerimdeki etkisi hiç azalmayan (ki tüm okuduklarım

için asla bunu söylayemem) Betty Smith' in Bir Genç Kız Yetişiyor' u.

Klasiklarden Harp ve Sulh, Babalar ve Oğullar, 2 Şehrin Hikâyesi. Genç

Werther' in Acıları, Jack London' dan Demir Ökçe, Martin Eden,

Daha sonralarından ilk aklıma geliverenler Hermann Hesse' nin Sidarta' sı

(aslında beğeni sırasında  başlarda bir yerde olmalıydı) Kosinski' nin

Boyalı Kuş' u Dostoyevski' nin Yeraltından Notlar' ı Puzo' nun Baba' sı.

George Orwell' ın 1984 'ü. Gururla eklememe izin verirseniz, bu eseri

bana hediye edilen İngilizcesinden 80' lerin başında çevirerek okumuştum.

Vee, tabii ki 1982 yılı başlarında bana çok özel biri tarafından hediye edilen

"Yüz Yıllık Yalnızlık."

Tabii bir de yukarıdaki resimdeki diğer kitap var. 70 li yıllarda beni çok

etkileyen, araştırmacı yazar Oscar Lewis' in Porto Riko' lu çok fakir bir

ailenin fertlerinin her biriyle teybe alarak yaptığı röportajlarla oluşturduğu

gerçek bir yaşam öyküsü. Bir inceleme kitabı. Beni çok etkilemişti.

Son olarak, Ephraim Kishon' un yazmış olduğu her şeyi severek okuduğumu

söyledikten sonra Türkçe eserlere geçeyim.

Orhan Kemal' in Baba Evi de hep aynı etkiyi sürdürmüştür üzerimde.

Hep sonunda birkaç damla gözyaşı dökerim.İlk okuduğumda l3 yaşımdaydım.

Sevgi Soysal ve Vedat Türkali'nin, Attila İlhan' ın okuduğum bütün eserleri.

Aslında okuduğum bütün kitapları, özellikle tiyatyo sahnesinde izlediğim tüm

oyunları sevmişimdir. Sevmemek, sanki benim için yapılmış ve önüme

konulmuş bir pastayı reddetmek kadar ayıp gelir bana. Başından sonuna

kadar emektir çünkü.

Son olarak Tommikslerimden, Teksaslarımdan, (bu konuda ideolojik

düşünmüyorum bildik Kızılderili soykırımı muhabbeti, çünkü bunları

anlamayacak kadar masum yaşlarda okuduk onları) Redkit' lerimden,

Küçük Kadınlar, Polyanna, Küçük Lord (Cedric Errol), Küçük

Prenses Sara (ve faresi Mel Çisedek) dan da söz edelim ve içimiz

rahat etsin.

Kendim için tez zamanda yeniden eski performansıma kavuşmayı

istiyor, herkese iyi okumalar diliyorum.

Kitaplar hep olsun yaşamlarımızda.

Ben de, eğer kabul ederlerse ya da benden önce yollayan olmadıysa,

Hüznün Tadı' na


Sis-Kitabevi' ne


Nur- Yaşamın Kıyısında' ya


Hayat İzlerim' e yolluyorum.

Sevgiyle kalın...

Lale' cim, taşınma telâşının arasında, biraz aceleye geldiğini düşünerek titizlendiğini biliyorum.

Bu gün elime ulaşan bu kombinasyonun beni ne kadar mutlu ettiğini bilemezsin.

Şairin büyüklüğü asla tartışılmaz. Kendi sesinden dinlemenin keyfi ve tatlı hüznü de.

Ama bir de bana, çok özel olarak anımsattığı öyle güzellikler  var ki...

Bu gün bunu yaşamayı hiç beklemiyordum doğrısu.

Sıkılır, aniden karar verip sokağa çıkarsın hani. Karşına bir sinema çıkar.

 Afişine bile bakmadan girersin.

Öyle bir film izlersin ki, izlediklerinin çoğundan güzeldir. Ağzın kulaklarında çıkarsın.

Mutlu dönersin evine. Anlatabildiğimden emin değilim ama....

Böyle bir şey yaşattın bana.

Çok teşekkürler...

 Ben sadece:"Akşam yusyuvarlak dolunay KADEM

ağacının dallarının arasına takılacak olursa,

kimse onu yakalayamaz mı?..." dedim.




 Fakat abim bana güldü ve dedi :

"Bebek, sen şimdiye kadar tanıdığım çocukların

en tuhafısın. Ay bizden o kadar uzaktır ki...

Kim onu tutabilir?..."



Dedim:

"Abi, ne delisin sen!... Biz aşağıda oynarken annemiz

 penceresinden eğilip baktığı ve gülümsediği zaman

onun taa uzaklarda olduğunu söyleyebilir misin?"











Abim yine:

"Sen budala bir çocuksun! Hem, ayı tutacak kadar büyük

bir ağı nereden bulabileceksin bebek? " dedi.














" Ben, eminim ki ayı ellerinle tutabilirsin!" dedim.











Fakat abim güldü. " Sen şimdiye kadar gördüğüm

 çocukların en ahmağısın.

Eğer daha yaklaşsa, ayın ne kadar büyük

olduğunu anlarsın."







"Abicim" dedim, "sana okulda ne saçma şeyler

öğretiyorlar!...

Anne bizi öpmek için başını üzerimize doğru eğdiği

 zaman, yüzü hiç büyük görünüyor mu?..."

Abim daha  hâlâ:

"Sen aptal bir çocuksun..." diyor.






R.Tagore-Büyüyen Ay





Ben de diyorum ki:

Tüm blogger dosylarımın anneler günü kutlu olsun.....

Tüm pembelerın, beyazların, kırmızıların artık cap- canlı parlak bir yeşile

döndüğü bu günlerde,  güneş, bir yandan kendini tam anlamıyla gösterip

donmuş yüreklerimizi ve bedenlerimizi ısıtırken  bir yandan da aylardır

unuttuğumuz bana göre evimizin en keyifli mekânları olan balkonlarımızı

işaret etmekte.

Artık camı açık yatak odamda kaşık bardak şıngırtıları ile

 uyanma  vaktidir.

Ardından kızarmış ekmek kokuları dolar burnuma.

Sonra sesler:

"Hadi al şu son yudumunu, elimi uzattım ayakta seni 

 bekliyorum."

"Yahu, kim dedi sana bekle diye, çayı nereme içtiğimi anlamadım. 


Al hadi."

Sitemizdeki binaların konumu, ortadaki otopark ve onun önündeki geniş

parkın bulınduğu boşluk nedeniyle, bizim orada akustik müthiştir.




Hele tatil günüyse ortalık daha da şenlenir. Tırrrr diye

zarların tahtada çıkardığı o bildik sesin ardından gür

bir erkek sesi ortalığı çınlatır.

 "Pencüsee seveller güzeli gencüseee..."

Ardından gelen şlaap  sesi, tavlanın

 ahşap tabanına illaki serrtçe vurulan pulun sesidir.

 "Öğren de gel." 

Şarrr diye pullar dağıtılır Küüt diye tavla kapatılır. Muhtemelen kol altına

sıkıştırılır. Ciddi öfkeli bir ses  "bi daha saninle fincansız oynarsam n'oliym."

şeklinde söylenir. "Bi de zar tutma be adam...Ayıptır yaw..."

İki ihtimal vardır. Ya gerçekten zar tutulmuştur, ya da yenilen bunu kendine

yedirememektedir.  Bu hassas bir konudur. Yenilenin kızgınlığı elini ayağını

titretecek kadar gerçektir ama inanılmaz şekilde çok çabuk da biter.

(Bizzat yaşadığım için iyi bilirim)

Benim kendi balkonumda en hoşuma giden, yeme-içme bitip masa

temizlendikten sonra, pazar gazetelerini okuma faslıdır. Bu arada güneş

yükselmiştir. Açılan şemsiyenin püfür püfür gölgesinde bulmaca ekini

masaya yayıp keyif çayımı yudumlayarak bilmeceleri çözmenin keyfine

diyecek yoktur.

Kadınlar yavaş yavaş oğle yemeği hazırlığı için mutfağa geçerler. Çocuklar

parkı doldurmaya, ormandaki köpekler havlamaya başlar. Arabalar yerlerinden

çıkarılır. Motorlar homurdanır.

"Hadi getir şunu hadi, gözün tavlada kaldı :) "  "Bana bak sallıycan görücem..."

"Yaw, ölünü göriym ki tutmuyorum. Keşke zar tutmayı bilsem." "Hadi ordan,

sesinden anlamıyoz mu. Took diye düşüyo...."

Zarlar yeniden atılır pullar şakırdar "yenilen doymaz kaadişiim..."

Bir yerlerden miss gibi biber kızartması kokusu gelmektedir...

Evet sıcak günler tüm sıcaklığıyla gelmiştir artık....


Not: Fotoğraflar alıntıdır. Ne masa, ne üzerindeki nevaleler, ne de o güzel örtü bana aittir.
Tavlanın da zarları, pulları, ahşabı hepsi ellerindir.

Hayat İzlerim-Özlem arkadaşımdan bir mim geldi. Kendimi anlatabilmek adına

elime on soruluk bir şans daha geçti sayabilirim. 70 milyon ekran başına :))

1-Mesleğin seni mutlu ediyor mu?

-Emeklilik meslek sayılmaz sanırım :) Babamın da çalıştığı bir bankadan emekli oldum.

İşim maddi-manevi tatminkârdı.Biraz stresli çok yorucuydu. Ama iyiydi.


2- Dilediğin meslek miydi?

-Dilemediğim bir meslek değildi diyelim. Biraz da kaçınılmazdı sanki.

Türk ve Dünya Edebiyatı konusunda gidebildiğim kadar derinleşebilmek ve

kariyer yapmak isterdim.


3-Yalnız mı ilişkide mi yaşamayı tercih ediyorsun?

-Sürekli yalnızlık, hiç kimsenin tercih edeceği bir şey değil eminim.

4-Tatsız durumlardan kaçınmak için yalan söyler misin? Dürüst ol.

-Tabii söylerim.


5-Yabancı bir dil konuşuyor musun?

-Utanmayı ve düşünmeyi unutacak kadar öfkeli ya da keyifliysem. İngilizce.

6-Rüyandaki evde oturuyor musun? Taşınmak veya yurt dışına gitmek

 istiyor musun?

-Oturduğum evde mutluyum. Hiç bir evin hayalini kurmadım ama sık sık

rüyama giren çok güzel (hep aynı) bir ev var. Yeşillikler içinde çok camlı

her camından evin her yanına  ışıklar dolan, üç odalı, temiz döşeli, ahşap

tabanlı bir ev.

Taşınmaları ve yeni evlere uyanmaları hep çok sevmişimdir. Yurt dışına

gitmeyi hiç istemedim.


7-Mobilya değiştirmeyi sever misin?

-Eşya konusunda tutucuyum. Giderek daha da tutucu oluyorum. Her gün

etrafımda aynı eşyaları görmek bana huzur ve güven veriyor.

8-Çevreye, hayvan korumaya hiç katkın var mı?

-Muhitimde hayvan koruma işini üslenen (hayli ciddi anlamda) içinde yakınlarımın

da olduğu bir gruba lojistik destek (malzeme, mama) sağlıyorum. 12 yıllık

 köpeğimi  (sokak-Collie kırması) kimsesiz kaldığı için koruma araçlı

 almıştım. Bunu köpek almak isteyen herkese öneririm.


9-Televizyon ve filmleri sever misin?

-Televizyon izlerim.Eski Hollywood filmlerini tekrar tekrar izlemeyi severim.

Orta hallice bir arşivim var. Özel nedenlerden dolayı 12 yıldır sinemaya

gidemiyor, yeni filmlere odaklanamıyorum.

10-Bırakmak istemediğin kötü huyların var mı?

- İlginç bir soru. Çok düşündüm üzerinde. Kötü huylarım vardır da

içlerinde bırakmak istemediğim, sevdiğim çok yakınlarımı çok fazla

şımartıp tepeme çıkarmam olabilir. (Yeğenlerim, köpeğim)   Kısa vadade

 çok zararını görürken, zaman içinde küçük hoş anlar, kanıtlanmış sevgiler

olarak semeresini alırım.

11-Loto veya benzeri şans oyunu oynar mısın?

-Sadece yılbaşında piyango bileti alırım. Bunun için de mutlaka Eminönü' ne

giderim  (Nimet Abla) Bu benim için ritüel gibi bir şey. Sonra da hayallerle avunurum:)


Bir mimi daha tamamlamış olmanın rahatlıği içindeyim.

Arzu edene gitsin benden de.....

O hayatıma girdiğinden beri tam 6 kilo verdim.

Yukardaki kitaptan bahsediyorum.

Yaklaşık on gün önce bir arkadaşım önerdi. Uzayıp giden bir "bedava kontür" telefon sohbetinde

konu olmazsa olmaz kilo sorununa gelip dayandı doğal olarak. Önce Dukan' ın artılarını eksilerini

bir kez de onunla tartıştık. Benim yaşım için riskli bulduk. Sonra birden onun aklına bu kitap

geldi. Eşinin bir arkadaşı bir ayda tam 15 kg. vermiş. Her önüne gelene öneriyormuş. Çok da

sağlıklı bir rejimmiş. Miş de miş...

Ertesi gün yakınımızdaki alış-veriş merkesinde buldum ve hemen aldım.

İnanılır gibi değil. Son günlerde tartıya her çıkışımda 1 kg daha eksildiğimi şaşkınlıkla ve

keyifle gördüm. Verdiğim her kilo dizlerimden ve son zamanlarda fena canımı yakan sol

bileğimden onlarca kilo yükü kaldırınca her gün biraz daha rahat ve fazla yürüdüm.

Son günlerde hele, nereye gittiğimin farkına bile varmadan yürüdüm. Sucuklar gibi terledim.



 Bu gün kitaplıkta poşetinin içinde yepis yeni, matbaa kokusu üzerinde bir halde bu kitabı

buldum. Önce ne olduğunu anlayamadım. Sonra birden Semuş' umun önerdiği meşhur

diyet kitabımı hatırladım. Öylece oraya bırakmış ve unutmuşum.


Kilo sorunu olan herkese tavsiye ediyorum. Bana çok uğurlu geldi ... 

Güneşli ve huzurlu bir bahar gününden merhaba...

Biri sanal, biri gerçek iki dostu, birini Allah' a emanet ederek, diğerini Allah' a havale ederek

uğurladıktan sonra, kaldığım yerden devam...


İlginç yap bozlar, olmazsa olmazım bulmacalar, bahar temizliği ve şiirler ve yeniden huzur...


Dün Koray' ın hepsi siyah ama birbirinden farklı tonda ve boyda yirmiden fazla tek

çorabının eşleriyle vuslatı için pür dikkat uğraşırken (çok severim bu işi ve özel zamanlara

 saklarım, kafa dağıtmak için bire birdir ) bir yandan da bir evlendirme programı izliyordum.

Kırmızı saçlı, dekolte giysili balık etli kadın karşısındaki kavruk adamın SSK mayişini

beğenmemiş olacak ki ilangtrik alamadığını söyledi. Her biri ayrı yönlere uzaklaşırken

orkestranın solisti delikanlı roman gırtlağıyla doğaçlama patlattı şarkısını.


"Sewme sewme sewme nereyekadaaaar


böyle yaşanır mı ölene kadaaaarr..."


He ya, nereye kadar...



Hep sevgiyle kalalım...