Benim sinemalarım 3  

Posted by Asuman Yelen in , ,

ELVİS Mİ- CLİFF Mİ

Altmış dört Eylülünde ailem büyük bir hüsranla İstanbul’ a kesin dönüşünü yapıyor. Annemin “merkezi bir yer olsun, vasıtası bol olsun, okullara yakın olsun” şeklindeki talepleri, Fatih’ de karşılığını buluyor. Güzel komşuları, laz bakkalı, önündeki akasya ağacı ve sokağında oynayan çocukları ile evimiz, taşındığımız günden itibaren bize huzur veriyor. Vatan Caddesi’ ne yakın. Paralelinde Halıcılar Caddesi var. O caddenin en tepesinde de meşhur Renk Sineması. İlk önceleri, yaslı ve acılı annem, sinemanın lafını bile etmiyor. Ablamla ben, yavaş yavaş arkadaşlar edinmeye, çevreyi tanımaya başlıyoruz. O dönem gençlerinin tek gözde eğlencesi sinema.
Bir hastanede ameliyat hemşiresi olan küçük teyzem, anneannem yanımızda kaldığı için hafta sonu tatillerini bizde geçirmekte. Bu da biz kızlar için her Cumartesi Renk sineması demek. Sabah erkenden, en çok da ben olmak
üzere, birimiz bilet kuyruğuna giriyoruz. Caddenin taa aşağılarına kadar inen bu kuyrukta çoğu zaman yağmur altında saatlerce bekleniyor. Hemen hemen filmin başlama saatine yakın biletler alınmış olup, diğerlerinin de katılımıyla sinemaya giriliyor. Öğlen matinesi daha çok gençlerle (Fatih kız lisesi, Darüşşafaka erkek lisesi) dolup taşıyor.
Filmlerden en çok aklımda kalanlar, tabii önce Elvis-Cliff filmleri. Kızlar bir türlü kesin karar veremiyoruz bu iki yakışıklı arasında.Hangisi daha karizmatik. Kimin filmi izlendiyse o favori. Ama o günlerde Cliff Richard biraz daha ağır basıyor. The Shadows’ un eşliğinde çevirdiği romantik filmler, dillere pelesenk olan şarkılar. Hemen Aklıma geliveren bir tanesi “Summer Holiday.” Konusu hiç iz bırakmasa da müziği hala aklımda. Bir de haftalarca gösterimde kalıp teyzemin bize Beyoğlu’nda (Muhtemelen Emek Sineması) izlettirdiği, o, salya sümük ağlarken benim çok sıkıldığım çok meşhur Siyah Orfe filmi var. Teyzemin tekrar tekrar gidip izlediği. Tabii bir başka gösterim rekoru sahibi, muhteşem müzik ve dansları, dramatik Finali ile güzelim Natalie Wood' un oynadığı "West Side Story' i de unutmamak gerek.
Dr.JİVAGO , VİZON MANTO VE COCA -COLA
O dönemlerde, bizi derinden etkileyen filmlerden biri bir Boris Pasternak romanı uyarlaması, 1965 yapımı “Dr.Jivago . Bu filmden aklımda kalanlar, sürenin uzunluğu, Omar Sharif’ ın yakışıklılığı, Julie Christie’ nin güzelliği. O filmle ilgili bir de komik anım var. Birlikte gittiğimiz arkadaşımın halasının Cola’ yı pipetle içtiğini unutup başına dikmesi ve büyük bardaktaki tüm içkinin yüzüne, gözüne ve üzerindeki Vizon mantosuna olduğu gibi dökülmesi. Aynı tarihlerde yine biz öğrencilerin çok severek izlediği, sonunda göz yaşlarına boğulduğumuz 1967 yapımı ünlü Sidney Poitier filmi, “To Sır with Love", Lulu’ nun da aynı isimli şarkısı ile gönüllerde taht kuruyor. Yine ünlü final şarkısı ve sahnesiyle beni göz yaşlarına boğan 1968 yapımı Funny Girl (Omar Sharif-Barbra Streisand) var. O filmle hayran olduğum Barbra' nın ondan sonra çok sıkı bir hayranı olduğumu söyleyebilirim.
ANNEMİN TÜRKAN ŞORAY HAYRANLIĞI
Bir gün annemin hayatını değiştirecek kadar önemli bir şey oluyor. Renk sinemasının yanında bir de Zevk sineması açılıyor.Daha doğrusu önce tiyatro salonu olarak (Gülriz Sururi-Engin Cezzar) kullanılan salon, yeterli seyirci bulamadığı için sinemaya çevriliyor. Sadece Türk Filmleri gösterilmek üzere. (Sanırım rekabet olmasın diye) . Bir süreden sonra teyzemin ve komşuların ısrarıyla artık bize katılmaya başlayan annem, Türkan Şoray’ ın buğulu gözlerine vuruluyor. Böylece, matinelerin gürültüsünden başı ağrıdığı ve çok eskiden beri sinemaya akşam gitmeye alışkın oduğu için, her film değiştiğinde kızlarını toparlıyor ve rutin suare faslımız başlıyor. O yıllarda Fatih semtinde bu, yadırganmayacak kadar doğal bir şey. Annem, bir alışkanlığımızı daha yeniden devreye sokuyor. 4 no.lu loca. Böylece yavaş yavaş büyümeye serpilmeye başlayan kızlarını da korumaya alırken, geçmişi de tekrarlamış oluyor.(4 numarayı seçmesi de muhtemelen o yüzden ) Şu an tekrar tekrar seyredilen tüm Türkan Şoray filmleri ve gösterime giren Türk filmleri, mutlaka seyrediliyor 4 numaralı locada 65-69 yılları arasındaki yaşantımızın çoğu kış gecelerinde. Artık annem maaş günü bütçe yaparken, bir kalem daha ilave ediyor gider hanesine. Aylık sinema parası.
İSTANBUL’ DA YAZLIK SİNEMA FASLI
Fatih’ de o dönemde oturduğumuz 5 katlı apartmanda mükemmel komşuluk ilişkileri sürdürülmekte. Eşi babamla aynı bankada iken vefat etmiş olan Rüveydanım teyze annemle mükemmel bir ikili. İki bizden biraz büyük, iki de Rayegan’ la yaşıt ikiz dört kızları var. Akşamları bir araya geliyoruz. Kızlar balkonda kaçamak sigara tüttürüyoruz. O günlerde hatırladığım yakınlarımızda iki yazlık sinema var. Bir tanesi Fındıkzade’ de Akasya Sineması. Diğeri Aksaray’da Vatan Caddesinde.
Akasya sinemasında bol bol yabancı filmler izliyoruz. Tabii Rayegan ve ikizlerden biri (ve hep aynı zavallı) öğlen güneşinde gidip kuyruğa giriyorlar. Akşam yemekten sonra minderler kolumuzun altında geze geze, güle oynaya sinemaya gidiyoruz. İki bazen üç kadın ve yedi sekiz genç kız. Yollar Fatih’te Vatan Caddesinde yaz akşamları sinemaya giden, yürüyüş yapan insanlarla dolup taşmakta. O dönemden aklımda kalan çok güldüğümüz Luis de Funes’in bizi kahkahadan kırıp geçirdiği Fantoma’ lar, Doris Day-Rock Hudson serisi, bazı Amerikan kovboy filmleri. İsmini hatırlamadığım diğer sinemada ise bol bol türk filmi izliyoruz. Öztürk Serengil’ li Vahi Öz’lü, Fatma Girik’li ; yazın neşesine uysun diye belki, hepsi de bol neşeli , kahkahalı yerli yapımlar.
Hey gidi Fatih sinemaları. Hey gidi gençlik.
Bir sıra dolusu genç kız. Çekirdekler, elden ele dolaşan tek bir sigara, fısıldaşmalar, kıkırdaşmalar. Ergenliğin tüm halleri.
Bir daha yerine gelmeyecekmiş gibi görünen o özgür ortamlar. Ve o hafif ti-ye alarak seyrettiğimiz güzelim Türk Filmleri.
Onlar ve onlarla birlikte elimizden kayıp giden tüm güzellikler.
Yerlerine yenilerini koyamadığımız.

Güzel günlere....

This entry was posted on 12.10.2009 at Pazartesi, Ekim 12, 2009 and is filed under , , . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

8 yorum

Canım ya! ne güzel anlatmışsın eski sinema keyiflerimizi özellikle de yazlık sinemaların o unutulmaz tadını. Gönlüne sağlık. Şu anda okuduğum kitabın bir bölümünde de yazlık sinemalardan bahsediyor üstüne bir de senin yazını (tüm serini bir anda keyifle okudum)okuyunca benim de sine ma maceralarım aklıma geldi bir bir.

Eski istanbul hanımefendisi Hayriye Hanım Teyze'yle ki, elinde baston niyetine kullandığı dantelli beyaz şemsiyesi ve dantelli beyaz eldivenleriyle (yazın o sıcağında bu iki aksesuarı hiç eksik olmazdı) her akşam değişen yazlık sinemadaki filmleri kaçırmamak için telaşımızı hiç unutamam. Daha küçükken Annemin yabancı film merakı nedeniyle çok hoşlanmasak ta haftada belki iki kez Fabrikalar sinemasına(yabancı film yalnız orda gösterilirdi)gidişimiz ve faytonla eve dönüşümüz geldi gözlerimin önüne...

Anılarımızı canlandıran ve gerçekten çok güzel dile getirdiğin paylaşımın için çok teşekkürler

Sevgiler canım

12 Ekim 2009 10:22

Muhteşem bir yazı dizisine başlamışsın.Çok güzel anlatıyor ve yazıyorsun.Yürekten kutlarım.İlgiyle takip ediyorum.Çok hoş doğrusu.Sevgiyle kal...

12 Ekim 2009 14:38

Teşekkürler çınar,
Gerçekten bunlar hepimizin anıları.Bunları paylaşmak bana da çok büyük bir zevk veriyor.
Sevgiyle kal...

12 Ekim 2009 14:59

Emin bey,
Nazik yorumunuz için çok teşekkür ederim. Burada kesmeye karar vermiştim ama, beni yüreklendirdiniz.
Belki devamını getirebilirim.
Sevgiler...

12 Ekim 2009 15:03

Asuş, her 3 postuna da bayıldım. bana neler neler hatırlattılar bilsen. Devamını beklemekteyim. Yorumda anlatmaktansa ben de bir yazı yazayım sana eşlikçi olarak istedim, ne çok ortak şeyimiz varmış göresin. Birkaç güne yazarım inşallah. Beni çocukluğuma gençliğime götürdün, yazan ellerin dert görmesin.
İyi geceler canım...

12 Ekim 2009 22:26

Leylak' cığım sağol.
Önce nihayet Antalya' na kavuştuğuna çok sevindim. Umarım iyisindir.
Emin ol, ben yazarken ve yazdıklarımı okurken bile çok mutlu oluyorum. Yanlış anlaşılmam inşallah. Egom da benimle birlikte kilo almıyor. O dönemi yeniden yaşamak çok hoşuma gitti.Başka bir ifadeyle, senin üslubundan senin yazdıklarını okumak bu zevki üçe beşe katlıyacak. Keşke hepimiz kendi anılarımızı yazsak ve zevkle okusak diyorum. Yazacaklarını sabırsızlıkla bekliyorum.
Lütfen sağlığını ihmal etme.
Sevgiler...

12 Ekim 2009 22:50

Doyumsuz Asuman'cım,
Okuyunca o günleri yaşadığım için bir kere daha memnun oldum.
Aynı zamanlarda Fatih birlikteliğimiz de varmış. Gerçi ben hep Beylerbeyinde oturdum ama halam Fatih'de oturduğu için yaşamımın yarısıda orada geçti.
Renk ve zevk sinemalarını nasıl da bilirim. Belki de renk sinemasında "bir aşk hikayesini" birlikte seyrettik ve çok ağladık.
Halamlarında dostu bir Rüveydanım teyze de vardı, aynı kişimi tabi bilemem de, soracak eskiden kalma kimsem de yok ki!
Çok güzel, çok güzel bir daha geri gelmeyecek güzel günler çok güzeldi.
Sevgiler...

13 Ekim 2009 00:50

Ah Nur' cum, Paylaşım böyle somut hale gelince bir kat daha güzelleşiyor. Aynı zamanda, sanki yazdıklarımın gerçek olduğunun bir nevi ispatı gibi.Love Story' i ben Bakırköy' de seyrettim. Ama Bir çok yerde örneğin Vatan Cad. Lunapark' ta ya da Ömür pastanesinde aynı anda bulunmuş olabiliriz.Kim bilebilir?
Duygularını, özlemlerini bu vesileyle benimle paylaştığın için ve güzel iltifatların için tekrar teşekkür ederim.
İyi geceler...

13 Ekim 2009 01:26

Yorum Gönder

Blog Widget by LinkWithin