En Dost' uma...  

Posted by Asuman Yelen

Kaynak <http://asunungunlugu.blogspot.com.tr/2011/05/huzur-veren-dizi.html>


    




"Hani bazı dostlar vardır. Birlikte politika konuşursunuz, gündemden hararetle bahsedersiniz.

Kimiyle irade çatışması yaşarsınız ara sıra. Sesler yükselir.

Kimiyle sanattan kitaptan, şiirden konuşursunuz. Kelimelerinizi seçerek, dikkatle kullanırsınız.

Kimiyle ağlar, kimiyle bol bol kahkahalar atarsınız. Bu birlikteliklerim çoğu, içlerinde bir kısım

gerilim, pervasızlık veya huzursuzluk barındırır ya da fazlaca dikkat ve özen gerektirir.


Ama dost vardır, sakin, iddiasız, telaşsız, komplekssiz, yüzünde bir tebessümle sizi dinler, az

konuşur, konuştuğunda sesi yumuşaktır, bilge değildir, filozof değildir, hırslı, şikayetçi, kavgacı,

hiç değildir. Eleştirel gözle bakmaz. Açık aramaz. Sevgi dolu ve huzurludur. Tüm sıkıntılarınızda ve

başarılarınızda içtenlikle yanınızdadır. Sizi her yerde korur kollar. Siz yanındayken ya da yokken.

Yanında kendinizi çok mutlu, çok rahat hissedersiniz.


Benim var, umarım herkesin  vardır böyle dostları."


…………………


2011 in Mayıs sonlarında beğendiğim bir diziyi blogumda betimlerken böyle bir benzetmeden

yola çıkmış, Ikinci paragrafı yazarken de hep seni düşünmüştüm. Öyle bir başkaydı yerin..


1964 yılı Nisanının sonunda yaşamımdaki en sevdiğim insanı, babamı, sakin (o yıllarda) bir güney

kentinde bırakıp, apar topar geldiğimiz bu koca, çılgın metropole henüz alışamamışken,

Eylül ayında başladığım pek de sevemediğim gürültülü kız lisesinde bana sunduğun güler

yüzlü dostluk, verdiğin huzur, hiç eksilmeden, tertemiz, lekesiz, gölgesiz, içten-yürekten

tam 53 yıl sürdü. Neler yoktu ki bu 53 yılın içinde..


Her sabah okula kolkola giderken Çarşamba yokuşunda, sınıfta hep yan yana oturduğumuz

sırada, ilk sigaraları tüttürdüğümüz pastanede..

Senin, benim evimde Cem Karaca, Engelbert Humperdinck eşliğinde paylaştığımız

ergen muhabbetleri…

Sonra senin Almanya faslın. Mektuplar..Dönüşün..İşe girişlerimiz..

Evliliğin..kızın..torunun..

Kayıplar, göz yaşları..

Acı ve tatlı yığınla paylaşım.

Tam elli üç yıl.


En erken tanıdığım ve en erken kaybettiğim gerçek dostum.

Çok büyük bir boşluk bıraktın Semuş' um.

Çok büyük ve yeri asla doldurulamayacak bir boşluk.


Haberini alıp bana, Akçay' a telefonla muştuladığın ikinci torunun gelmek üzere.

Ama o ilki kadar şanslı değil bence. Seni görüp tanıyamayacak çünkü.


Nurlar içinde yat...


This entry was posted on 25.02.2017 at Cumartesi, Şubat 25, 2017 . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

12 yorum

Nurlar içinde yatsın huzurla uyusun.

26 Şubat 2017 00:37

SabIrlar dilerim Asuman ablacığım.
Mekanı cennet olsun.

26 Şubat 2017 01:02

Amin Mihriban' cım. Teşekkür ederim.

26 Şubat 2017 01:14

Sağol Esin'ciğim. Çok özel bir dosttu benim için. Yokluğuna alışmak çok zordu. Yazmak biraz rahatlatır diye düşündüm.

26 Şubat 2017 01:29

Başın sağolsun Asucum, dost kardeş gibidir, ne kadar yaraladığını tahmin edebiliyorum kaybının. Sabırlar diliyorum, Allah sizlere sağlıklı ömürler versin...

26 Şubat 2017 10:25

Çok teşekkür ederim Leylak'cım. Hâiâ inanamıyorum. Şimdi torunuyla çizgi film izlemekte, Cumartasi aylık toplantımızda görüşeceğiz demek istiyorum.

26 Şubat 2017 14:02

Can dostum çok üzüldüm;başın sağolsun, mekanı cennet olsun can dostunun.Sabırlar diliyorum,acın acımdır...

26 Şubat 2017 20:08

Arzu' cum çok teşekkür ederim. Buna da alışmaya çalışıyorum. Herkesin yaptığı gibi. Zaman her şeyin ilacı biliyorum.

26 Şubat 2017 21:23

Canım benim, bugün içim hüzünlüyken okuduğum yazın beni çok etkiledi.Çok üzüldüğünü içimden hissettim Asucum, öyle bir dost ve çooook süren bir beraberlikte olduğun dostun eksikliği :(((((
acı bir yazı ile tekrar buralarda olman beni sevindirdi dersem yanlış bir şey yapmış olmam umarım. Bende blog ortamına döndüm (mü) bilmiyorum ama başladım. canım benim bizi en iyi anlayan satırlarımız galiba, yaz canım devam etmeni isterim.
Dostun ışıklarda huzurla uyusun, geride kalan sevdiklerine de sabır versin.
Sevgiler...

27 Şubat 2017 20:35

Nur' cum, gerçekten, yazmak bizler için bir ihtiyaç. Zaman zaman daha başka ihtiyaçlar bunun üzerine geçiyor, sonra an geliyor bize en iyi gelecek olanın yine yazmak olduğunu hissediyoruz. Yazalım bence de :)

Gelip üzüntümü paylaştığın için çok teşekkür ederim.

28 Şubat 2017 01:34

Asu'cuğum sevgili Nur'da senin yorumunu tesadüfen görmesem (iyi ki görmüşüm, iyi ki dönmüş bloğuna, iyi ki sen de dönmüşsün), seni de Nur gibi bloğunu terkedip gitti sanıp üzülmeye devam edecek ve bu yüzden uğramayacaktım haberim olmayacaktı daha doğrusu..

Başın sağolsun, Allah arkadaşına gani gani rahmet eylesin::( hayat böyle canım, bir gün güldürüyor, bir gün ağlatıyor, Allah sağlık, mutluluk, huzur versin ...
Sevgilerimle..

1 Mart 2017 21:28

Çok teşekkür ederim Müjde' cim. Yokluğumuzu hissetmiş olman bizler açısından çok güzel. Eminim Nur da aynı duygular içindedir.

Arkadaşımı kaybedeli bir kaç ay oldu. Daha önce de çeşıtli nedenlerle
bahsetmiştim. Son kez ona dygularımı buradan aktarmak istedim.

Çok haklısın. Hayat devam ediyor ve her şey kabulümüz. Evet en önemlisi sağlık ve huzur.

Sevgiyle kal..

2 Mart 2017 01:37

Yorum Gönder

Blog Widget by LinkWithin