Bir Çaresi Bulunmaz Bazen Yeniden Başlamanın...  

Posted by Asuman Yelen



Bir güle güle de sana Cüneyt Türel...

İlk gençliğimde Perşembe geceleri gözlerimi kapatır Radyo Tiyatrosu' nda senin o duygulu sesinle

kişilik verdiğin delikanlıları hayalimde canlandırmaya çalışırdım.

This entry was posted on 2.05.2012 at Çarşamba, Mayıs 02, 2012 . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

4 yorum

Yazamıyorum bu gidenler ardından yazılara ama sen sebebini anlarsın diye düşünüyorum.
Soru: Son yorumları kazayla mı uçurdun yoksa bilerek mi?
Soru: İyisin de mi, umarım sadece yeğenler yanında diye az arz-ı endam eyliyorsundur blog dünyamızda.

2 Mayıs 2012 05:29

Çok iyi anladım Sis. Son yorumları çok özel bir mesaja cevap verebilmek için bilerek uçurdum. Biraz hazım güçlüğü çekmek dışında iyiyim. O da hemen hemen geçti sayılır. Saol ilgin için.

2 Mayıs 2012 08:21

Bir bir gidiyor tüm değerler arkalarında bıraktıkları anıları bilmeden:) Nasılbir yaprak dökümüdür ki bu?
Nasıl bir hastalıktır, bu derece nasıl sarıyor etrafı anlayamıyorum Asumancım.

2 Mayıs 2012 09:54

Hepsi de oldukları yerde huzur bulsunlar Nur' cum.
Bu soruyu benim kadar kimse soramaz Arkadaşım. O kadar çok etken var ki.
Maddi manevi kirlilik diz boyu. Naif insanların sağlıklı yaşayabileceği bir dünya değil içinde yaşadığımız.

2 Mayıs 2012 10:15

Yorum Gönder

Blog Widget by LinkWithin